Ruard Wallis de Vries - Schrijfbio

Ruard Wallis de Vries (1967) kwam als student voor het eerst in Griekenland en was meteen verkocht. Hij werkte er als reisleider, freelancejournalist, organisator van filmfestivals, opkoper van Griekse bouwvallen en part-time metselaar. Daarnaast was hij jarenlang werkzaam bij de Europese Unie in Brussel, waardoor hij ook geregeld beroepsmatig - en met een das om - in Griekenland kwam. Ruard is sinds 2025 op vroeg pensioen, wat neerkomt op meer tijd voor de schrijverij. Hij woont met vrouw en dochter in Oslo, maar is nog zeer geregeld in het Egeïsche eilandenrijk te vinden.

Sinds het begin van de jaren negentig publiceert hij over Griekenland, onder meer in Lychnari en Griekenland Magazine, en later ook in de landelijke pers. Vanaf 2022 legt hij zich vooral toe op het schrijven van boeken, in een onderkoelde, humoristische stijl. Alle boeken zijn via de boekhandel te bestellen, tenzij anders vermeld.

In 2022 verscheen Griekse Toestanden (uitgeverij Boudewijn Boer - alleen nog via de auteur of via het tijdschrift Lychnari te bestellen), dat een zekere faam heeft verworven onder Nederlanders die iets met Griekenland hebben, waarvan ook de Bol-pagina getuigt. In dit boek haalt Ruard het na een 'big, fat Greek divorce' in zijn hoofd om een paar ruïnes op Leros en Samos op te knappen, om die vervolgens aan toeristen te verhuren. Een eenvoudig businessplan, zo lijkt het. Maar tijdens de verbouwing raakt hij steeds verder verzeild in het dorpsleven, waar aannemers, buren, vrienden en toevallige passanten zich met zijn huizen én zijn leven bemoeien. En juist wanneer de bouwvallen eindelijk op vakantiehuizen beginnen te lijken, breekt de Griekse crisis uit. Daarna arriveren ook nog duizenden vluchtelingen op beide eilanden, en kan het oorspronkelijke businessplan definitief de prullenbak in. Toch eindigt het verhaal niet in mineur. Na alle improvisaties, mislukkingen en Griekse toestanden ontstaat er langzaam iets wat misschien waardevoller is dan een geslaagde onderneming: een plek in de lokale gemeenschap en de berusting in het feit dat niet alles volgens plan hoeft te verlopen. Of zoals een van Ruards dorpsgenoten zei: "Als het lukt, is dat mooi. Als het niet lukt, is dat nog veel mooier."

Hoe ik de Griekse toerisme-jungle overleefde (uitgeverij Houtekiet, 2025) blikt terug op het Griekse toerisme in de kinderschoenen, begin jaren 90. Een pas afgestudeerde Nederlander, verliefd op een Griekse vrouw, besluit zijn geluk in Griekenland te beproeven. Het toerisme moet voorlopig maar voor brood op de plank zorgen, want zijn echte ambitie is een keurige baan op de Nederlandse ambassade. Dat loopt anders. In Hoe ik de Griekse toerismejungle overleefde belandt Ruard - want ja, ook dit boek is 'sterk autobiografisch' - als reisleider in een wereld van malafide incoming touroperators, ontevreden toeristen, flirtende collega-hostesses, gegronde klachten, vakantieliefdes en andere kleine rampen die ontstaan wanneer Noord-Europeanen een paar weken worden losgelaten onder de Griekse zon. Via een reeks vaak hilarische belevenissen voltrekt zich ondertussen een serieus gewenningsproces. De buitenstaander leert het land steeds beter kennen en ontdekt gaandeweg dat hij er misschien ook zelf aan het veranderen is. Een coming-of-ageverhaal dat langzaam een coming-to-settle-verhaal wordt — en waarin de tijdelijke baan in het toerisme uiteindelijk zelfs op een kleine carrière begint te lijken.

De oorspronkelijke uitgave van Hoe ik de Griekse toerismejungle heet Misguided, en kwam in 2022 in het Engels uit. Het valt nog altijd goed in de smaak bij Goodreads-lezers, en is online verkrijgbaar, ook als e-book.

In Mr. Tzatziki (uitgeverij Just Publishers, 2026) zijn we ruim twintig jaar verder en probeert Ruard opnieuw iets in Griekenland voor elkaar te krijgen. De freelance journalistiek wil nog niet erg vlotten, het verhuren van zijn huizen evenmin, en dus stort hij zich op een terrein waarvan hij zo mogelijk nog minder verstand heeft, maar wel passie genoeg: filmfestivals. Met een tas vol dvd's en een optimisme dat niet altijd door de feiten wordt gerechtvaardigd, belandt hij in de wonderlijke wereld van Griekse korte films, eilandpolitiek, zelfbenoemde cultuurpausjes en festivaldirecteuren. Centraal staan de Grieken die hij onderweg ontmoet — onder wie Egli, Fotini en Lakis, die ieder een ander gezicht laten zien van een land dat zich door crisis en verandering heen probeert te slaan. Ondertussen neemt een klein misverstand steeds grotere vormen aan: Ruard wordt aangezien voor een succesvolle Zweedse filmregisseur, en mag in een internationale filmjury plaatsnemen. Een portret van Griekenland aan de hand van ontmoetingen, vriendschappen en, zoals Mike Boddé het op de omslag samenvat, ‘hilarische perikelen’.

Wallis de Vries is daarnaast een van de initiatiefnemers van Man, durf te lezen!, een boekenreeks die mannen weer aan het lezen wil krijgen met vlot geschreven, prikkelende novelles over het ‘man zijn’ in deze soms verwarrende tijden. Initiatiefnemers Frans van Hilten en Ruard Wallis de Vries kiezen bewust voor korte, toegankelijke boeken van rond de honderd pagina’s: lichtvoetig maar intellectueel, met humor én inhoud. De reeks ging eind 2025 van start met Weekend xL en de politieke satire De Tulp en verwelkomt inmiddels ook andere auteurs. In dit kader publiceerde Ruard in 2025 de politieke satire De Tulp, een vlijmscherpe politieke satire waarin drie uitgerangeerde mannen het grootste Nederlandse project ooit bedenken. Met anchorwoman Joni Bloem als boegbeeld ontketenen ze een mediahype, een politieke beweging en landelijke nervositeit. Een tragikomisch portret van een land dat in zijn eigen opportunisme is vastgelopen.

Ruards eerste boekpublicatie betreft de brieven van zijn overgrootvader, die hij samen met zijn moeder samenstelde en inleidde (Een Amsterdamse koopman in de Molukken, 1996, uitgeverij AMBO-Anthos - nog te vinden via boekwinkeltjes.nl). Het boek bundelt de brieven die Dirk de Vries tussen 1883 en 1901 vanuit Menado op Celebes naar zijn moeder schreef. De jonge koopman en correspondent van het Algemeen Handelsblad beschrijft levendig het dagelijks leven van de Nederlandse koloniale bovenlaag. Indië-kenners en schrijvers Jan Blokker en Joop van den Berg noemden het een bijzonder egodocument, juist vanwege de paradox die uit de brieven spreekt. De Vries is rechtschapen, sociaalvoelend en opvallend sympathiek, maar leeft vrijwel volledig langs de Indonesische bevolking heen. Daarmee biedt het boek niet alleen een meeslepend tijdsbeeld, maar onbedoeld ook een fascinerend inzicht in de koloniale mentaliteit van zijn tijd.